Ciekawe linki

Jeśli się podoba

tryptamina53. T

tryptamina

3-(2-aminoetylo)-indol

 


SYNTEZA: (z indolu) Do zimnego roztworu około 25% wodnego roztworu dimetylaminy (w większości łatwo otrzymywanego przez rozpuszczenie 20 g chlorowodorku dimetylaminy w 20 g zimnego 50% NaOH) dodano 30 ml kwasu octowego a następnie 17,2 g 37% formaldehydu. Mieszanina została dodana do 23,4 g kryształków indolu i to połączenie pozostawiono do całonocnego mieszania. Mieszaninę następnie zahartowano przelewając do 40 g KOH w 300 ml wody. Żółtawa guma uległa wytrąceniu i powoli krystalizowała, została przemyta 2x100 ml wody. Żółte osady rozpuszczono w 100 ml CH2Cl2 i wyekstrahowano 2x200 ml 1N H2SO4, ekstrakty wyciągnięto i przemyto dodatkowymi 50 ml CH2Cl2. Niemalże bezbarwną fazę wodną zalkalizowano 25% NaOH i wyekstrahowano 3x75 ml CH2Cl2. Usunięcie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem dało białą stałą pozostałość, która po krystalizacji z acetonu dała 11 g 3-(dimetyloaminoetylo)-indolu (graminy) w postaci luźnego białego krystalicznego produktu o t.t. 131-132 °C. Wydajność zależy od ilości obecnej wody i temperatury reakcji. Tutaj z celowo wprowadzoną wodą jako ułatwieniem, występuje pewne utworzenie 1,3-bid-(dimetyloaminometylo)-indolu. Pewne ilości żółtawej gumowatej substancji są nierozpuszczalne ani w CH2Cl2 ani w wodzie, częściowo odzyskiwane z indolu. Wydajność (tutaj 32%) jest opisywana w podejściu ilościowym z użyciem bezwodnej dimetylaminy i jedynie z kwasem octowym jako rozpuszczalnikiem.

Do roztworu 15 g NaCN w 30 ml wody dodano roztwór 10 g 3-(dimetyloaminoetylo)-indolu w 100 ml etanolu i mieszaninę wrzano pod chłodnicą zwrotną około 80 godzin. Rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem i półstałą pozostałość rozpuszczono w CH2Cl2 oraz przemyto kilkukrotnie rozcieńczonym HCl (ostrożnie, wydzielenie HCN). Po usunięciu rozpuszczalnika pozostałość przedestylowano w aparacie KugelRohr’a uzyskując 7,1 g (wydajność 79%) indolo-3-acetonitrylu (t.w. 140-150 °C pod ciśnieniem 0,1 mmHg) w postaci białego oleju. Produkt był krystalicznym ciałem stałym o t.t. 35-37 °C, ale został użyty w następnym kroku bez dodatkowego oczyszczania. Z kolumny destylacyjnej można otrzymać produkt uboczny indolo-3-acetamid o t.t. 150-151 °C w zodnego roztworu etanolu.

Roztwór 6 g indolo-3-acetonitrylu w 15 ml bezwodnego THF dodano kroplami do 160 ml 1M roztwóru Li[AlH4] w THF, mieszano i trzymano w stanie wrzenia pod chłodnicą zwrotną. Po dodatkowych 8 godzinach wrzenia mieszaninę reakcyjną ochłodzono, nadmiar wodorku i związki kompleksowe rozłożono ostrożnie dodając mokry THF aż do zaprzestania wydzielania wodoru, następnie dodano 25 ml 5% NaOH i potem wystarczającą ilość wody do pozostawienia nieorganicznych osadów w postaci luźnych osadów (około 15 ml). Osady odfiltrowano, przemyto THF, przesącz i popłuczyny połączono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Osady przekrystalizowano z CH3CN uzyskując 5,3 g (wydajność 86%) tryptaminy w postaci kryształków o kremowym kolorze i t.t. 112-114 °C.

Ten schemat syntezy prawdopodobnie jest niepotrzebny dla chemików. Jest wiele handlowych źródeł indolu, przy okazji, dla graminy, indoloacetonitrylu i samej tryptaminy. Ogólnie ceny handlowe wzrastają umiarkowanie, zgodnie z kierunkiem pojawiania się nazw w tym procesie. Sama tryptamina jako chlorowodorek jest nieproporcjonalnie droga i w większości reakcji musi być z powrotem przekształcania w wolną zasadę przed zastosowaniem.

DAWKA: 250 mg, dożylnie

CZAS TRWANIA: bardzo krótki

OCENA JAKOŚCIOWA: (do 10 mg, dożylnie) Bez zmian w ciśnieniu krwi i innych ocenach.

(250 mg, dożylnie) Tryptamina była wstrzykiwana dożylnie w ciągu okresu 7,5 minuty. Fizyczne zmiany powodowały wzrost w ciśnieniu krwi, wahaniach „patellar reflex” zmiany szerokości źrenic. Subiektywne zmiany nie są jak te obserwowane przy małych dawkach LSD. W kolejnych punktach porównań pomiędzy tryptaminą a LSD objawy zyskują bliskie podobieństwo, które jest wspólne z hipotezą, że tryptamina i LSD mają wspólne metody działania.

ROZSZERZENIE I KOMENTARZ: Te dane są z dokumentu Martina i Sloana, opublikowanego niemal 30 lat temu, który mówi, że jedynym porównaniem skutków na człowieka jest tryptamina. Pierwsze z dwóch sprawozdań w opisach doszło 5 lat wcześniej, na pacjentach z depresją i przy bardzo małych dawkach podania narkotyku. Badania przeprowadzono na szczurach i psach mówiły, że tryptamina przenika do mózgu na drodze gwałtownego metabolizmu i ma jedynie krótkotrwałe działanie na OUN. Ponieważ badacze w obu tych przypadkach wybrali jako drogę podania podanie dożylne. Jest wiele cennych punktów do opracowania w ostatnim raporcie opisującym 250 mg.

Oczywiście, modelowym narkotykiem w modzie w tamtych czasach w centralnej aktywności było LSD i wszyscy badacze uważali, że do niego należy odnosić porównania, jako rodzaj złotego standardu. Uznano, że warunki, w których przeprowadzano eksperymenty może mieć wpływ na wynik. Wiele badań z LSD było prowadzonych w środowisku, które było całkowicie inne (w prywatnych salonach, z dobrą muzyką i przyjaznymi twarzami) niż eksperymenty tryptaminowe przeprowadzane w klinicznych oddziałach Lexington Addiction Center, z automatycznym uderzaniem młotkiem w więzadła i poligraficznymi badaniami średnicy oka, prowadziło to, że w rzeczywistości ośrodek zamieniał się w narkotykowe więzienie.

Najbardziej pouczający było stwierdzenie, że zespół tryptaminowy był podobny do zespołu LSD. Porównanie to było szeroko cytowane, ale cenne jest czytanie z pierwszego źródła, wyraźnych obserwacji centralnej aktywności, która doprowadziła do tego wniosku. Cytuję:

„Krótko po rozpoczęciu infuzji, trzech innych pacjentów stało się świadomych warunków eksperymentu i skarżyło się na ociężałość, zmęczenie czy drętwienie kończyn, które później uogólniało się do wszystkich części ciała. Z kontynuacją zastrzyku także w innych narządach wewnętrznych pojawiły się różne objawy, które wcześniej były opisane po podaniu LSD i meskaliny, w tym nudności, wymioty, zawroty głowy, pocenie się, wyostrzony lub przytłumiony słuch, metaliczny posmak i ociężałość cielesną. Ponadto, 2 z 4 osób opisały wizualne zmiany (później opisane jako ociężałość za oczami, zamglone widzenie czy linie pajęczyny).”

Doświadczenie z tryptaminą brzmi dość ciężko, i jest prawie tak, jakby każda negatywna właściwość LSD czy meskaliny, była ekshumowana i wyświetlana tak, by usprawiedliwić tryptaminę jako związek podobny do tych szeroko akceptowanych narkotyków psychodelicznych.

Dlaczego w ogóle tryptamina wywołuje zainteresowanie? Tak, jak prosty związek fenetylamina była jądro dla wszystkich potencjalnie psychodelicznych związków w PIHKAL, tryptamina odgrywa podobną rolę jako jądro wszystkich narkotyków opisywanych w tej książce. Są to podstawowe szkielety strukturalne, archetypy dwóch odpowiednich rodzin związków psychodelicznych. Obie są szeroko rozpowszechnione w królestwie roślin i są normalnymi związkami dla człowieka. Obydwie mają pochodzenie aminokwasowe, fenyloalaniny dla fenetylaminy i tryptofanu dla tryptaminy, te aminokwasy są niezwykle ważnymi czynnikami dla biochemii człowieka. Każda z nich może z kolei wywoływać efekty farmakologiczne w podaniu pozajelitowym na bardzo wysokich poziomach.

Tryptofan, metaboliczny prekursor tryptaminy, sam jest centralnie aktywnym aminokwasem. Jest skomlikowana i mało doceniana historia z nim w powiązaniu z psychofarmakologią człowieka. Chociaż tryptamina jest aktywna jedynie jako pozajelitowo, tryptofan jest aktywny doustnie i jest bezpośrednio przekształcany w tryptaminę; te dwa związki muszą w działaniu być rozważane razem. Jakie jest działanie tryptofanu, kiedy jest podany doustnie? Oto kilka cytatów z literatury, w większości z głosem dawcy, nie przyjmującego, z pewną kopią wziętą ze sklepów ze zdrową żywnością około 10 lat temu.

KOMENTARZE: (2 g, doustnie) Podałem 2 g dla 7 normalnych osób i pięciu z nich stało się sennych po 1-2 godzinach.

(2 g, doustnie) Aminokwas tryptofan jest bezpiecznym, nieuzależniających środkiem nasennym, który działa, ponieważ jest przekształcany w serotoninę w mózgu. Serotonina jest neuroprzekaźnikiem, który jest inicjatorem snu. Tryptofan odnaleziono w mleku i bananach i można go czasem nabyć w formie tabletek. 2 g tryptofanu tuż przez snem są bardzo pomocne w zaśnięciu. Dla uzyskania lepszych efektów najlepiej na pusty żołądek. Chociaż mleko zawiera tryptofan, czysty aminokwas jest skuteczniejszy.

(5 g, doustnie) Wziąłem 5 g doustnie kilka razy w ciągu dnia (żeby zbadać metabolity w moczu) i nie spodziewałem się żadnych psychologicznych efektów. W ciągu godziny wystąpiło lekkie ogłupienie, uczucie oszołomienia i trochę euforii porównywalnej do whisky.

(6 g, doustnie) Podaliśmy 6 g tryptofanu doustnie dla siedmiu pacjentów. Wszyscy stali się apatyczni i często ziewali, pięć z nich zasnęła z okresie badania. Trzech nie było w stanie czuwać dłużej niż kilka minut. Wszyscy byli łatwo wybudzeniu, jakkolwiek następnie czuli euforię i byli niezwykle gadatliwi wykazując nadczynność. U jednego zaobserwowano społeczne „odhamowanie” w zachowaniu. Dwóch było niezdarnych w toczeniu i chodzeniu razem. Jeden miał ból głowy (z przodu) a inny miał zawroty głowy bez zawrotów.

(10 g, doustnie) Podaliśmy szesnastu normalnym ludziom 10 g d,l-tryptofanu doustnie. Wszyscy doświadczyli takich objawów, jak zmiany w postrzeganiu (oszołomienie i zawroty głowy) i zmiany w nastroju, głównie euforię. Żaden z 34 przewlekłych alkoholików nie zauważył jakichkolwiek objawów na tym poziomie.

(15 g, doustnie i 150 mg iproniazydu) Było to codziennie podawane schizofrenikom, tryptofan wraz z antydepresantem będącym inhibitorem monoaminooksydazy. Większość ukazała zmiany, jak podwyższenie nastroju, wzrost zaangażowania z innymi ludźmi w ich oddziale i rosnący ekstrowertyzm. Oddzielne badania z tą kombinacją z dodatkiem aminokwasu 1-metioniny dały u około połowy tych pacjentów toksyczny stan delirium.

DALSZY KOMENTARZ: Spójrz na tą wspaniałą historię odkrytą około 20 lat temu. Jest całkowicie spójna i całkowicie ekscytująca. Pozwólcie, że przeleję te ludzkie informacje podane powyżej w logicznym przepływie. Tryptofan, naturalny składnik odżywczych aminokwasów, jest działającym centralnie, odurzającym środkiem nasennym. Jest metabolicznie przekształcany do tryptaminy, która jest nieco bardziej psychodeliczna. Po podaniu z metioniną (inny aminokwas znany z jego metylowanych związków) daje metylowane tryptaminy, dwie najlepiej przebadane to N-metylotryptamina (NMT) i N,N-dimetylotryptamina (DMT). Wynikające efekty są ciężkie do sklasyfikowania, odzwierciedlają diagnostykę pacjenta. Ale coś się dzieje. W skrócie tryptofan, sam lub w kombinacji z inhibitorami MAO lub dawcami grup metylowych, jest wspaniałym narzędziem do odkrywania funkcji mózgu. I był łatwo dostępnym narzędziem badawczym, otwarcie badanym przez wiele prywatnych osób. Spotkał się z szeroką ciekawością dużej liczby ludzkich niedoskonałości.

Następnie miał miejsce incydent w 1989 roku w firmie Showa Denko w Japonii, gdzie zmiany w technologii produkcji zaowocowały zanieczyszczonym produktem. Zanieczyszczenie przyczyniło się bezpośrednio do problemów ze zdrowiem, objawów podobnych do grypy zwanych Syndromem Eozynofilii-Mialgii (EMS), który spowodował około 1500 przypadków w Stanach Zjednoczonych wliczając w to 38 przypadków śmiertelnych. FDA całkiem słusznie usunęło trptofan z rynku 17.11.1989 i zabroniła jego dystrybucji. Źródło problemów zdrowotnych zostało szybko zidentyfikowane i proces produkcji z powrotem zamieniono na pierwotny i tryptofan ponownie stał się wolny od toksycznych zanieczyszczeń. Ta wolność od zanieczyszczeń została uznana przez FDA, ale organizacja przeniosła aspekt toksyczności pochodzący od zanieczyszczeń substancji na samą substancję. Domniemuje się deklarację, że tryptofan jest wewnętrznie toksyczny.

Sprzedaż tryptofanu jako suplementu diety dla ludzi teraz jest nielegalna. Suplementy dla inwentarza zwierzęcego są OK. Tryptofan jest dostępny w szpitalach dla użytku w krytycznych przypadkach. Jest dostępny jako lek na receptę. Ale nie dostępny jest w sklepach ze zdrową żywnością i dlatego nie może być badany przez laickich badaczy. Świat dociekania w działanie na normalnych, schizofreników, alkoholików, ludzi z nadwagą, ludzi w depresji, jest zabroniony zarówno dla osób prywatnych jak i klinicznych badaczy. Są handlowo dostępne leki, wszystkie zaakceptowane, które mogą odgrywać tę samą rolę. W ciągu czterech dni od ogłoszenia zakazu używania tryptofanu (po rozwiązaniu i naprawieniu problemu) pojawiła się szeroka promocja Prozac’u (antydepresanta podobnego w działaniu do tryptofanu) w Newsweek (26 marzec, 1990). Prozac ciągle jest szeroko promowany. Tryptofan jest ciągle niedostępny dla osób fizycznych. Obydwa mogą odgrywać rolę jako skuteczne środki uspokajające.

Cytat z FDA Raportu Służb Suplementów Diety, strona 2, 15 lipca 1993, zasługuje na uważną lekturę.

„Służby [FDA] rozważyła różne kwestie w obradach, włączając … jakie kroki są niezbędne, aby zapewniż, że występowanie suplementów diety na rynku nie będzie zniechęcało do opracowywania leków.”

Czym są suplementy diety? Jak mogą wejść na drogę kreacji branży farmaceutycznej? Gdzie przebiega granica pomiędzy naturą i wielkimi biznesem? Jakie są rośliny, które mogą służyć jako zdrowe dodatki pożywienia? Naprawdę myślę, że jesteśmy opanowani władzą, która jest uprawniona do kontroli naszego dostępu do leków. Dzisiaj nie możemy jeść ABC, ponieważ zawiera to zakazane narkotyki. Jutro nie będziemy mogli jeść DEF, ponieważ jest to podejrzewane o zawieranie zakazanych narkotyków. Pojutrze nie będziemy mogli jeść GHI, ponieważ nie udowodniono, że nie ma w tym zakazanych narkotyków. A jednak, wszystko w aptece ma swoje źródła gdzieś w obserwacjach botaników lub błędach chemików. Skąd ten nacisk STOP? Kiedy mówimy, „zatrzymać, wystarczy”?

Musimy mieć swobodę w jedzeniu tej rośliny i wąchaniu tamtego kwiataka, który wybraliśmy. Odmówienie nam tego prawa to proste, podstawowe ograniczenie wolności gwarantowanej przez Konstytucję. Jeśli będę dalej chciał jeść banany i pić mleko, będę to robił - odczepcie się ode mnie. Jeśli będę chciał jeść tryptofan, ponieważ czuję, że przybliża mnie do Boga i Jezusa, czy pozwala mi lepiej spać, będę jadł tryptofan. Ty, organie obdarzony władzą, nie będziesz mi mówił „nie”. Jak to zostało elokwentnie ukazane w „West Side Story” Leonard’a Bernstein’a, kiedy grupa odważnych bohaterów stanęła naprzeciw grupie organów władzy i powiedzieli „Hej, Oficerze Cronsky, pierdol się”.

Istnieje stos farmakologicznych szczegółów, które powinny być zebrane i usunięte. Np. l-tryptofan jest naturalnym i normalnym aminokwasem, jeszcze bardziej toksycznym niż nienaturalny d-izomer. Dane z badań na szczurach mogą sugerować, że może wystąpić problem w dawce powyżej 100 g, jakkolwiek nie znam nikogo, kto ugryzłby tak wysoką dawkę. W rzeczywistości l-tryptofan jest najbardziej toksycznym (przynajmniej u szczurów) ze wszystkich naturalnie występujących w diecie aminokwasów. Interesujące. Co z tego? Jest botaniczna strona. Gramina jest syntetycznym prekursorem tryptaminy i pomimo to została zaobserwowana tu i tam jako naturalny składnik roślin. To samo w sprawie indolo-3-etanolu. Jednak oba te związki mogą służyć w laboratorium do syntezy tryptaminy i oczywiście DMT. Świat roślinny wydaje się być w pełni świadomy tych procesów.

Ostatni komentarz w sprawie łączenia człowieka i roślin. Głównym metabolitem, zarówno tryptaminy jak i DMT jest odpowiadający kwas indolooctowy, który sam jest silnym roślinnym hormonem. Okazuje się on być jednym z najlepiej przebadanych hormonów wzrostu roślin i został wyizolowany z wielu naturalnych źródeł. Słabiej zbadanym jest produkt redukcji pośredniego aldehydu w akcji monoaminooksydazy, do odpowiadającego alkoholu, indolo-3-etanolu, czy tryptofolu. Jest raczej dość rzadkim stymulantem, który ostatnio ztwierdzono w nasionach ogórka w śladowych ilościach (razem z hormonem kwasu indolooctowego, NMT i DMT) w co najmniej jednym składniku Ayahuasca, strączkowej roślinie Illinois Bundleflower, Desmanthus illinoesis. Kolejny krąg został zatoczony w ciekawy sposób.

tryptamina

  • slide11.jpg
  • slide22.jpg
  • slide33.jpg
  • slide44.jpg
  • slide55.jpg