Ciekawe linki

Jeśli się podoba

N-izopropylo-N-metylo-5,6-metylenodioksytryptamina32. 5,6-MDO-MIPT

N-izopropylo-N-metylo-5,6-metylenodioksytryptamina

3-[2-(izopropylometyloamino)-etylo]-5,6-metylenodioksyindol

N-metylo-N-izopropylo-5H-1,3-dioksolo-[4,5-F]-indolo-7-etanoamina

 

 


SYNTEZA: Do 500 ml stężonego kwasu azotowego, mieszanego i ochłodzonego na zewnętrznej łaźni lodowej dodano niewielkimi porcjami 50 g dobrze sproszkowanego piperonalu. Temperatura nie mogła wzrosnąć podczas tego procesu powyżej 0 °C. Po kolejnych dwóch godzinach mieszania mieszaninę przelano do pokruszonego lodu a produkt odfiltrowano i przemyto wodą celem usunięcia wszystkich śladów kwasu. Po krystalizacji z mieszaniny octanu etylu i etanolu w stosunku 1:1, uzyskano 2-nitro-4,5-metylenodioksybenzaldehyd w postaci cytrynowo-żółtych kryształków ważących 47 g o t.t. 97-98 °C.

Roztwór 43,8 g 2-nitro-4,5-metylenodioksybenzaldehydu w 225 ml kwasu octowego lodowatego potraktowano 66,2 g nitrometanu a następnie 29,2 g bezwodnego octanu amonu. Po utrzymywaniu w temperaturze wrzenia pod chłodnicą zwrotną przez 2 godziny objętość zmniejszyła się o około połowę przez destylację i pozostałość przelano do lodowatej wody. Substancje stałe szybko odfiltrowano, przemyto dobrze wodą i wysuszono. Próbka analityczna 2,2’-dinitro-4,5-metylenodioksystyrenu została uzyskana w postaci żółtych kryształków po krystalizacji z etanolu i miała t.t. 121-122 °C. Ten zanieczyszczony izobat mógł zostać uzyty bezpośrednio w następnym kroku.

Kolbę okrągłodenną zaopatrzono w mechaniczne mieszadło, chłodnicę zwrotną i źródło chłodzenia z zewnętrzną łaźnią wodną. Do 165 ml kwasu octowego lodowatego dodano 21 g 2,2’-dinitro-4,5-metylenodioksystyrenu i 82 g sproszkowanego pierwiastkowego żelaza. Podczas dobrego mieszania dołączono łagodne ogrzewanie do zapoczątkowania egzotermicznej reakcji, którą utrzymywano w kontrolowanym tempie używając zewnętrznego chłodzenia. Kiedy zakończyła się spontaniczna reakcja mieszaninę ogrzano do wrzenia na 15 minut a następnie zahartowano dodając roztwór 120 g NaOH w 500 ml wody. Mieszaninę reakcyjną poddano parowej destylacji a destylat (25 litrów) wyekstrahowano kilkakrotnie eterem dietylowym. Ekstrakty połączono, rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem a pozostałość przekrystalizowano z eteru dietylowego. W ten sposób uzyskano 4,7 g 5,6-metylenodioksyindolu w postaci bezbarwnych płytem o t.t. 108-110 °C z wydajnością na poziomie 33% teoretycznej. Katalityczne uwodornienie jest alternatywnym procesem redukcji. Do roztworu 19,12 g 2,2’-dinitro-4,5-metylenodioksystyrenu w mieszaninie 55 ml bezwodnego etanolu, 40 ml kwasu octowego i 300 ml octanu etyly dodano 4 g 10% palladu na węglu aktywnym i całość wytrząsano pod ciśnieniem 55 psi wodoru przez 45 minut. Po filtracji przez sączek spiekany w obojętnej atmosferze przesącz potraktowano zawiesiną 40 g NaHCO3 w 100 ml wody. Fazę organiczną wysuszono nad bezwodnym MgSO4 i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Zielonkawo-czarną pozostałość sproszkowano w porcjach 4x100 ml wrzącego cukloheksanu. Ekstrakty połączono i ochłodzono, pozwalając na krystalizację produktu 5,6-metylenodioksyindolu o t.t. 107-110 °C. Wydajność była na poziomie 64%, uzyskano 8,3 g.

Do dobrze mieszanego, zimnego roztworu 1,61 g 5,6-metylenodioksyindolu w 20 ml bezwodnego eteru dietylowego dodano kroplami roztwór 1,75 ml chlorku oksalilu w 5 ml eteru dietylowego, co zajęło 20 minut. Po kolejnych 20 minutach mieszania wytworzone czerwone kryształy odfiltrowano, przemyto 2x5 ml eteru dietylowego i suszono pod zmniejszonym ciśnieniem przez pół godziny. Ten surowy chlorek kwasowy rozpuszczono w 100 ml bezwodnego THF i ochłodzono do 0 °C mieszając w atmosferze azotu. Dodano eterowy roztwór N-metylo-N-izopropyloaminy do alkalizowania roztworu (pH>9). Rozpuszczalniki usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem a pozostałość potraktowano 100 ml wody i 100 ml CHCl3. Fazy organiczne oddzielono a wodną potraktowano dodatkową ilością CHCl3, wyciągnięte ekstrakty wysuszono nad bezwodnym MgSO4, przefiltrowano i przesącz odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostałość przekrystalizowano z acetonu uzyskując 1,47 g 5,6-metylenodioksy-N-metylo-N-izopropyloglioksylamidu o t.t. 203-204 °C.

Do dobrze mieszanej zawiesiny 1,15 g Li[AlH4] w 60 ml bezwodnego THF dodano kroplami roztwór 1,44 g 5,6-metylenodioksy-N-metylo-N-izopropyloglioksylamidu w około 150 ml bezwodnego THF. Całość ogrzano do temperatury wrzenia, którą utrzymywano przez 2 godziny i pozwolono ostygnąć do temperatury pokojowej. Dokonano hydrolizy dodając ostrożnie 1,15 ml wody, 3,5 ml 10% wodnego roztworu NaOH i ostatecznie 1,15 ml wody. Substancje nieorganiczne odfiltrowano przez sączek spiekany i przemyto dodatkową porcją THF. Po usunięciu rozpuszczalnika z połączonego przesączu i popłuczyn pod zmniejszonym ciśnieniem pozostałość przedestylowano w aparacie KugelRohr’a otrzymując bezbarwny destylat przekrystalizowały następnie z mieszaniny benzenu i cykloheksanu. W ten sposób uzyskano 0,43 g 5,6-metylenodioksy-N-metylo-N-izopropylotryptaminy (5,6-MDO-MIPT) o t.t. 87-89 °C (wydajność 33%).

DAWKA: > 50 mg, doustnie

CZAS TRWANIA: nieznany

OCENA JAKOŚCIOWA: (35 mg, doustnie) Trochę parestezji. Nic więcej.

(50 mg, doustnie) Możliwy ślad działania po godzinie. Z pewnością nic po 3 godzinach.

(60 mg, doustnie) Coś się dzieje, ale nie mogę powiedzieć co to jest. Bardzo niejasne.

(75 mg, doustnie) Tylko drażniący posmak pustki w głowie po 20 minutach i może trochę więcej zamroczenia po godzinie. Mogę podejrzewać chronologię, ale charakter efektów pozostaje mglisty. Z pewnością mniej dramatyczny niż związek 5-metoksylowy.

ROZSZERZENIE I KOMENTARZ: Muszę ciągle zmagać się z rzeczywistością, że podstawienie na pierścieniu indolowym wymaga analogia do takiego podstawienia na pierścieniu fenetylaminowym. Oczywiście podstawienie 4- jest ważne i podstawieni 5- wyzwala strzały (jak w przypadku podstawników 4- na fenetylaminach). Ale czy jest możliwe, że cokolwiek na pozycji 6- jest pocałunkiem śmierci?

Zarówno analogi 4,5-dimetoksy i 5,6-dimetoksy są dobrze znane i będą fantastycznymi narzędziami pomagającymi rozwikłać ten problem. Oczywiście materiały 5,6-metylenodioksy nie są zbyt interesujące, podczas gdy odpowiedniki 4,5-metylenodioksy wywołują wokół siebie zainteresowanie.

Całkowicie przekonywujący incydent pojawił się w trakcie pisania tego komentarza. Postanowiłem nie zakładać, że czytelnik ma dostęp do handlowo dostępnego 5,6-metylenodioksyindolu, ale może zechcieć zrobić go samemu. Został on przygotowany z piperonalu i powiedziałem sobie, dlaczego by nie umieścić w recepturze nudnych, ale przydatnych wskazówek przygotowania ze starożytnej literatury? Znajdźmy więc artykuł z 1967 roku w Monatsh. Chem. i przetłumaczmy oryginalne niemieckie instrukcje na angielski (i teraz na polski – przyp. tłum.) dla czytelników. Prosto i do przodu? Tak? Nie!

Odrobina tła. Lata temu, fantastyczna biblioteka Szkoły Medycznej w San Francisco miała problem przestrzeni i składowania i musiała przenieść swoje starsze odnośniki do rodzaju archiwum, i stało się konieczne wyciąganie ich zawartości z ukrycia w razie potrzeby. OK. Nie mamy miejsca. Mogę to kupić, więc zróbmy miejsce. Tak więc nowa biblioteka została zaprojektowana tak, by połączyć wszystkie materiały informacyjne w jednym miejscu i tym samym umożliwić badaczom dostęp do czegokolwiek i wszystkiego czego potrzebują. Proszono o wielkie pieniądze i otrzymano je. Wreszcie stworzono jedno źródło badawcze wydające się spełniać wszystkie potrzeby. Był to wielopiętrowy gigant po drugiej stronie ulicy naprzeciwko starych budynków medycznych. Skarb dla centrum medycznego z wszystkimi rzeczami dla ludzi. Więc spróbowałem znaleźć Vol. 98 Monatsh. Chem., ze stroną 785, opublikowany w 1967 roku ze szczegółami nitrowania piperonalu. Bez problemu. Numer wywoławczy to W1 MO 343, więc poszedłem 3 piętra w dół do obszaru W1 i odkryłem, że nie ma nic w sekcji MO 343. Nic poza pustymi pułkami. Znalazłem pomocną informację, która potwierdziła, że zbiory są nieobecne. Zostałem zapytany „czy są sprzed 1975 roku?” – „tak, są” – „czy są w obcych językach?” – „tak, prawdopodobnie po niemiecku” – „więc prawdopodobnie zostały przeniesione za zatokę do Richmond na przechowanie” – „czy jest to problem z miejscem?” – „nie, to dotyczy zachowania przed pogorszeniem” – „mówisz, że starsze niemieckie magazyny są bardziej kruche niż angielskie odpowiedniki?” – „cóż, jest to ruch ostrożnościowy”.

Następnego dnia zadzwoniłem w moich sprawach do Richmond i upewniłem się, że gdy tam dotrę, potrzebna mi pozycja będzie dostępna natychmiast, gdy o nią poproszę. Zrobiłem dwa błędy w nawigacji w poszukiwaniu Richmond Agricultural Fidel Stadion, najpierw odnajdując Bibliotekę Badawczą Trzęsień Ziemi. Ale napotkałem całkowitą uprzejmość i dostałem odpowiednie wskazówki dojazdu. Okazało się, że biblioteka ta miała ksero na drobniaki a przy okazji miałem ich garść. Teraz miałem swój przepis na nitrowanie piperonalu mocno w rękach. Ale miałem też przeczucie, że priorytety tych, którzy chcieli stworzyć biblioteki były w konflikcie w priorytetami tych, których kontrolowali biblioteki odniesienia.

Błagam w najprostszy sposób wszystkie te organy. Będę w przyszłości, przy okazji, potrzebował odniesień. Proszę dajcie mi dostęp do tych odniesień, kiedy je będę potrzebował. Widzę, że wszystkie przeszkody można podnieść, by ograniczyć swobodny dostęp do wszelkich szczególnych odniesień jako formę cenzury i myślę, że jest to mała, ale rzeczywista miara przedłożenia waszych zasad nad moje. Słowem, Panie Uniwersytecie, pozwól mi znaleźć to, co chcę znaleźć. Pozwól mi czytać to, co chcę czytać. Pozwól mi kopiować to, co chcę kopiować. W skrócie, Panie Uniwersytecie, odgrywaj rolę, którą twoi założyciele dla ciebie przewidzieli. Płacę na ciebie podatki; zejdź mi z drogi.

N-izopropylo-N-metylo-5,6-metylenodioksytryptamina

  • slide11.jpg
  • slide22.jpg
  • slide33.jpg
  • slide44.jpg
  • slide55.jpg