Ciekawe linki

Jeśli się podoba

N,N-dimetylo-4,5-metylenodioksytryptamina30. 4,5-MDO-DMT

N,N-dimetylo-4,5-metylenodioksytryptamina

3-[2-(dimetyloamino)-etylo]-4,5-metylenodioksyindol

N,N-dimetylo-5H-1,3-dioksolo-[4,5-E]-indolo-7-etanoamina

 

 


SYNTEZA: Do dobrze mieszanej wodnej zawiesiny (160 ml) 3,7 ml chlorku metylowo-trialkiloamonowego (Adogen 464) i 138 ml CH2Br2 dodano roztwór 100 g 3-metylokatecholu w 400 ml wody zawierającej 80 g NaOH w ciągu 2 godzin. Mieszanie kontynuowano przez godzinę a następnie mieszaninę poddano parowej destylacji. Destylat ochłodzono i fazy rozdzielono. Ekstrakcja fazy wodnej CH2Cl2, wyciągnięcie faz organicznych i usunięcie rozpuszczalnika pod zmniejszonym ciśnieniem poskutkowano uzyskaniem 85 g (wydajność 78%) 2,3-metylenodioksytoluenem w postaci bezbarwnego oleju.

Mieszaninę 21 g 2,3-metylenodioksytoluenu i 1 g octanu rtęci (II) w 59 ml kwasu octowego mieszano i ogrzano do 80 °C. Dodano do niej kroplami 12,8 g stężonego kwasu azotowego. Ogrzewanie i mieszanie kontynuowano przez 2 godziny. Mieszaninę reakcyjną zahartowano przelaniem do wody z lodem i wyekstrahowano eterem dietylowym. Wyciągnięte ekstrakty wysuszono nad bezwodnym MgSO4 i substancje lotne odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Pomarańczowe osady przekrystalizowano z etanolu uzyskując 20 g (wydajność 58%) mieszaniny orto- i meta-produktów, 2,3-metylenodioksy-5-nitrotoluenu i 2,3-metylenodioksy-6-nitrotoluenu o t.t. 65-57 °C. Tą nierozdzielną mieszaninę wykorzystano w następnym kroku bez dalszego oczyszczania.

W kolbie zaopatrzonej w kompletną kolumnę destylacyjną i różne wymienne końcówki, 15 g 2,3-metylenodioksy-5-nitrotoluenu i 2,3-metylenodioksy-6nitrotoluenu dodano do mieszaniny 100 ml świeżo przedestylowanego dimetyloformamidu i 12,8 g dimetylowego acetalu N,N-dimetyloformamidu. Mieszaninę reakcyjną ogrzewano do kontrolowanego wrzenia i utrzymywano temperaturę 50-70 °C pozwalając na usunięcie metanolu. Po 4 godzinach 90% teoretycznej ilości metanolu (7,4 ml) zostało oddestylowano i pozostały rozpuszczalnik (dimetyloformamid) usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Ciemną pozostałość rozpuszczono w benzenie, przemyto wodą, wysuszono bez wodnym MgSO4 i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem. Surowy krystaliczny produkt przekrystalizowano z mieszaniny heksanu i benzenu uzyskując 4,8 g (wydajność 50%) 2,3-metylenodioksy-6-nitro-β-dimetyloaminostyrenu w postaci czerwonych igieł o t.t. 126-130 °C.

Roztwór 3,5 g 2,3-metylenodioksy-6-nitro-β-dimetyloaminostyrenu w 200 ml benzenu umieszono w kolbie uwodorniającej Parr (?) i potraktowano 0,35 g 10% palladu na węglu aktywnym. Mieszaninę wytrząsano przez 7 godzin w wodorze pod ciśnieniem 3 atmosfer. Katalizator odfiltrowano i przesącz przemyto 2N H2SO4, następnie wodny roztworem NaHCO3 i wodą. Całość osuszono i rozpuszczalnik odparowano pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 1,2 g (wydajność 50%) 4,5-metylenodioksyindolu jako pozostałości. Po krystalizacji z mieszaniny benzenu i eteru naftowego substancja miała t.t. 111 °C.

Roztwór 4,8 g 4,5-metylenodioksyindolu w 60 ml bezwodnego eteru dietylowego mieszano i ochłodzono na zewnętrznej łaźni lodowej. Dodano kroplami roztwór 5 g chlorku oksalilu w eterze dietylowym tak, by temperatura nie wzrosła ponad 5 °C. Pośredni chlorek kwasowy wydzielił się w postaci czerwonego osadu i po filtracji przemyto eterem dietylowym. Następnie utworzono z niego zawiesinę w 60 ml bezwodnego eteru dietylowego, potraktowano 7 ml dimetylaminy i całość mieszano przez 30 minut. Rozpuszczalnik zlano znad surowego osadu, z którego utworzono zawiesinę w 50 ml wody. Produkt odfiltrowano i wysuszono pod zmniejszonym ciśnieniem uzyskując 5,7 g (wydajność 77%) 4,5-metylenodioksy-N,N-dimetyloindolo-3-glioksylamidu w postaci białego osadu o t.t. 240-243 °C.

Do mieszanego, ochłodzonego roztworu 3,8 g Li[AlH4] w 100 ml bezwodnego THF dodano w ciągu godziny roztwór 3,7 g 4,5-metylenodioksy-N,N-dimetyloindolo-3-glioksylamidu w 500 ml bezwodnego THF. Po godzinie wrzenia pod chłodnicą zwrotną ochłodzoną mieszaninę reakcyjną potraktowano 3,8 ml wody, potem 3,8 ml wodnego 5% roztworu NaOH i jeszcze 10,4 ml wody. Osady odfiltrowano i przemyto THF. Połączony przesącz i popłuczyny osuszono (MgSO4) i rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostały olej przedestylowano w aparacie KugelRohr’a (pod ciśnieniem 0,5 mmHg w temperaturze 100 °C uzyskując krystalizujący destylat. Przekrystalizowano go z mieszaniny benzenu i eteru naftowego uzyskując 0,25 g (wydajność 8%) 4,5-metylenodioksy-N,N-dimetylotryptaminy (4,5-MDO-DMT) o t.t. 93-95 °C.

DAWKA: nieznana

CZAS TRWANIA: nieznany

ROZSZERZENIE I KOMENTARZ: Dwie pozycje na pierścieniach aromatycznych powiązane z aktywnością psychodeliczną na człowieka to pozycja 4 (o sławie psylocybiny) i 5 (o sławie 5-metoksy-coś). Tutaj mamy związek z obydwiema pozycjami podstawionymi przez tlen (pierścieniem metylenodioksy, który jest tak efektywny w świecie fenetylamin) i związek ten nie był przebadany na człowieku – o ile wiem. Rozglądnąłem się w literaturze związanej z tego typu podstawieniem DMT i w świecie podstawienie di-tlenem znalezienie tych dwóch silnych punktów kontaktowych jest niemalże nieznane. Oprócz 4,5-metylenodioksy-diizopropylotryptaminy, opisanej w swoim rozdziale (4,5-MDO-DIPT) znanych jest tylko 5 di-tlenowych związków. 4-benzyloksy-5-metoksytryptamina jest prekursorem homologów DMT i DET z grupą 4-hydroksylową wyeksponowaną po uwodornieniu. Ale nigdzie tam nie ma wzoru 4,5-dimetoksy. W rzeczywistości grupa metoksylowa jest nieznana na pozycji 4 w tym prostym systemie.

Powiedziano mi, że Mark Julia we Francji otrzymał związek 4-hydroksy-5-metoksylowy z grupą metylową i etylową na tryptaminowym atomie azotu. Jeśli tak, z pewnością nie jest to w streszczeniu literatury a tym samym związek ma nieznane właściwości. Będę go szukał.

N,N-dimetylo-4,5-metylenodioksytryptamina

  • slide11.jpg
  • slide22.jpg
  • slide33.jpg
  • slide44.jpg
  • slide55.jpg