Ciekawe linki

Jeśli się podoba

2,α-dimetylotryptamina7. 2,α-DMT

2,α-dimetylotryptamina

2-metylo-3-(2-amino)-propyloindol

2-Me-α-MT

 

 


SYNTEZA: Roztwór 4,78 g 2-metyloindolo-3-karboksyaldehydu w 18 ml nitroetanu potraktowano 0,77 g bezwodnego octanu amonu i ogrzewano na łaźni parowej przez 2 godziny. Nadmiar nitroetanu usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem a pozostające pomarańczowo-czerwone osady zebrano i przemyto wodą. Po ich wysuszeniu sproszkowano je w 25 ml metanolu, przefiltrowano i wysuszono. W ten sposób uzyskano 3,8 g (wydajność 59%) 1-(2-metyloindol-3-ilo)-2-nitropropenu o t.t. 146-148 °C.

Do 250 ml 1M roztworu Li[AlH4] w THF, dobrze mieszanego w temperaturze pokojowej w atmosferze azotu dodano nasycony roztwór 3,6 g 1-(2-metyloindol-3-ilo)-2-nitropropenu w ciepłym THF. Proces zajął 1,25 godziny, całość mieszano przez następne 8 godzin i następnie utrzymywano w temperaturze 40 °C przez kolejne 8 godzin. Tę maź następnie ochłodzono na łaźni lodowej i rozłożono wolno kolejno dodając 30 ml octanu izopropylu, 20 ml wody i ostatecznie 20% wodnego roztworu NaOH. Powstałą alkaliczną zawiesinę wyekstrahowano 3x100 ml octanu izopropylu. Wyciągnięto ekstrakty, przemyto 3x50 ml 10% wodnego roztworu NaOH a następnie wyekstrahowano 10% wodnym roztworem kwasu octowego. Ekstrakty te przemyto octanem izopropylu, zalkalizowano 20% wodnym roztworem NaOH i wyekstrahowano 3x50 ml CHCl3. Wyciągnięto ekstrakty i wysuszono je bezwodnym Na2SO4 i po odfiltrowaniu substancji osuszającej, rozpuszczalnik usunięto pod zmniejszonym ciśnieniem. Pozostały żółty olej przedestylowano w temperaturze 150-160 °C pod ciśnieniem 1,8 mmHg uzyskując bladożółty produkt. Rozpuszczono go w kilku ml metanolu i zneutralizowano roztworem kwasu fumarowego w metanolu. Przejrzysty roztwór ogrzewano i rozcieńczono podwójną objętością gorącego octanu izopropylu. Podczas chłodzenia, wytrąciły się drobne kryształki fumaranu α,2-dimetylotryptaminy (2,α-DMT). Odfiltrowano je i wysuszono. Uzyskano 1,64 g (z wydajnością 60%) o t.t. 209-211 °C.

DAWKA: 300 - 500 mg

CZAS TRWANIA: 7 - 10 godzin

OCENA JAKOŚCIOWA: (200 mg, doustnie) Czułem się tylko trochę inaczej. Prawdopodobnie niewiele, jeśli w ogóle efektów.

(300 mg, doustnie) Minęła godzina, zanim zdałem sobie sprawę, że coś się dzieje. Bardzo subtelne, delikatne mrowienie na twarzy, światła były nieco jaśniejsze. Naprawdę się wyluzowałem, próbując puścić wodze fantazji przy zamkniętych oczach i siedząc cicho, ale najczęściej po prostu czułem się dobrze siedząc cicho. Czułem, że byłem na skraju czegoś, ale rzeczy te były bardzo ulotne.

(450 mg, doustnie) To było takie uczucie, jakby za wiele wypił. Czułem się dobrze, ale próbując przekręcić pokrętło w radio żeby znaleźć muzykę okazało się, że nie miałem koordynacji ruchowej w dłoniach. Moje myślenie było całkowicie jasne i muzyka ostatecznie okazała się dobra dla snów na jawie. Występowały pewne błyski na brzegach pola widzenia i rzeczy wyglądały na trochę miększe i bogatsze w poczuciu. Jedzenie było niezłą przygodą dla smaku, ale w rzeczywistości nie mogłem zbyt wiele zjeść. Bardzo spokojne i łatwy sen ogarnął mnie około godziny 13. Następnego dnia czułem się nieźle odwodniony. W sumie było to bardzo miłe doświadczenie.

ROZSZERZENIE I KOMENTARZ: Kocham satysfakcjonujące uczucie, które pochodzi ze szczęśliwego przypisania farmakologicznej zmianie funkcji do jednej zmiany struktury. Jest to Święty Graal dla zwolenników SAR (związek pomiędzy strukturą a aktywnością). Dokonaj zmiany w strukturze i zaobserwuj zmianę w aktywności. To jest korelacja. Związek przyczynowy. To jest nowy, silnie uargumentowany fakt naukowy możliwy do dodania w zrozumieniu struktury wszechświata.

Przypadek. Co się stanie, jeśli dołączy się grupę metylową do dwóch pozycji indolowego pierścienia tryptaminy. W trzech przypadkach najlepiej zbadanych tryptamin, które nie były aktywne przy podaniu doustnym, stawały się one aktywne. DMT, DET i 5-MeO-DMT, trzy główne aktywne jedynie jako macierzyste psychodeliki, wszystkie rozkwitły jako związki aktywne w podaniu doustnym po dodaniu prostej grupy metylowej do indolowego pierścienia na pozycji 2. To, co przeszmuglowałem argument w dyskusji o 2-Me-DMT, 2-Me-DET i Indapex, jest odrobiną z ogromu destrukcyjnego procesu aminooksydazy, chronione cząsteczki od oczekiwanego pierwszego szczebla destrukcji aminooksydazowej.

Wiec co się dzieje tutaj? Bierze się związek α-MT, który już jest odporny na tego typu system utleniania i już jest aktywny doustnie. Dodaje się grupę metylową w pozycji 2 do uzyskania 2-Me-α-MT czy 2,α-DMT. I co się dzieje? Siła działania spada a nie rośnie, nawet o czynnik dziesięciokrotny. Kończy się ono czyniąc związek bardziej uspokajającym niż stymulującym. Tyle o ogólnikach. Podejrzewam, że  nie rozumiem wszechświata tak dobrze, jak myślałem.

2,α-dimetylotryptamina

  • slide11.jpg
  • slide22.jpg
  • slide33.jpg
  • slide44.jpg
  • slide55.jpg